Wat is sexueel misbruik?

In de loop van hun ontwikkeling leren de kinderen de wereld kennen. Ze kijken, vragen, proberen te “begrijpen” met onuitputtelijke energie en fantasie. Om te kunnen leven en te kunnen groeien hebben ze de ondersteuning van de volwassenen nodig, ze hebben behoefte aan liefde, geborgenheid, tederheid, hulp, bescherming en zekerheid. Daar zijn meisjes en jongens op aangewezen en daar vertrouwen ze ook op.

Als een volwassene een kind sexueel misbruikt, dan gebruikt hij de liefde, de afhankelijkheid of het vertrouwen voor zijn sexuele behoeften--en zet zijn behoefte aan onderwerping, macht of nabijheid met geweld door. Hij brengt de levens- en ontwikkelingsbasis in gevaar en schaadt de ziel van het kind.

Voor vele meisjes en jongens maakt sexueel misbruik deel uit van hun dagelijks leven. Sexueel misbruik komt zo veel voor dat je ervan uit kunt gaan, dat er in iedere kleutergroep, in iedere schoolklas, in iedere buurt of verwantschap kinderen te vinden zijn, die misbruikt worden. De meeste slachtoffers van sexueel geweld zijn meisjes, maar ook jongens worden sexueel misbruikt. Vaak zijn het nog heel kleine meisjes en jongens, want ook babies en kleuters worden sexueel misbruikt.

Meisjes en jongens worden gedwongen, gulzige blikken en praatjes te dulden, tongkussen te geven, zich naakt te vertonen, zich te laten aanraken, de misbruiker naakt te zien en hem aan te raken, porno’s te bekijken, aan porno opnames mee te doen, de volwassene sexueel te bevredigen met de hand of met de mond. Meisjes en jongens worden verkracht, anaal, oraal of vaginaal met vingers, voorwerpen of met de penis.

Dat zijn maar enkele voorbeelden. Bovendien worden meisjes en jongens tot elke maar voorstelbare en soms ook onvoorstelbare sexuele handeling gedwongen. Het grootste gedeelte van de daders zijn mannen. Soms ondergaan meisjes en jongens ook sexuele geweld door vrouwen. Meestal zijn de daders personen, die het kind kent, die het vertrouwt, zoals b.v. een vriend van de familie, de collega van de vader, de buurman, de vader van de beste vriendin, de opvoeder, de leraar, de pastoor, de kinderarts, de leider van de jeugdgroep, de sporttrainer, de babysitter, enz.
Een andere groep daders komt uit de familie: De vader, de stiefvader of partner van de moeder, de opa, de oom, de oudere broer.

Sexueel misbruik door vreemden komt in verhouding minder vaak voor. We hebben echter de indruk dat de meeste gevallen van sexueel misbruik zulke gevallen zijn, die door vreemden worden gepleegd, omdat de kranten er uitvoeriger over schrijven. In werkelijkheid is het risico echter groter dat meisjes en jongens in de eigen familie- en vriendenkring sexueel worden uitgebuit.

Je ziet het niet aan de neus van een mens of hij kinderen misbruikt. Heel vaak is de dader van onberispelijke reputatie en is gekend als goede echtgenoot en vader. Misschien is hij religieus of actief in de politiek, heeft success in zijn beroep of neemt het bijzonder op voor de kinderen, een man, die niemand zou verdenken dat hij meisjes en/of jongens aanrandt.

Vele mensen denken dat het sexueel misbruik voor de dader maar een “eenmalig faux-pas” is. Maar in de minste gevallen handelt de dader spontaan. Het is eerder zo dat hij heel bewust gelegenheden plant en organiseert om meisjes en jongens te benaderen. Sommige misbruikers kiezen speciaal voor een educatieve beroep of een overeenkomstige vrijetijdsbesteding om in de buurt van hun slachtoffers te komen. Daarbij misbruiken ze meestal niet maar één kind maar meerdere, ofwel parallel of het een na het ander.

Het sexueel misbruik kan over een langere periode voortduren, vooral indien het in de familie gebeurt. Sommige meisjes en jongens worden gedurende jaren misbruikt, waarbij meestal de mate van geweld en de intensiteit van het sexueel misbruik toenemen.

Bijna alle daders misbruiken steeds weer meisjes en jongens, alsof ze er verslaafd aan waren. Wat voor excuses ze ook mogen winden, ze zijn geheel en al verantwoordelijk voor hun daad. Kinderen zijn nooit verantwoordelijk voor een sexueel misdrijf. Je hoort nogal vaak, dat meisjes de dader verleiden of uitdagen. Dat is fout. Soms spelen kleine meisjes “grote dame”, gaan zich verkleden en zeggen misschien: “Ik wil een kus, maar een echte, zoals in de film!” Dat is geen uitnodiging tot sexualiteit.
De volwassene moet de grenzen trekken, hij kan beoordelen wat een kind niet kan afzien en verantwoorden. Dit wordt duidelijk aan een voorbeeld:

Een jongetje zegt tegen zijn vader: “Kom, we gaan boksen. Geen spelletje, maar een echte fight!” De vader zegt: “Okay!”; en geeft hem een dreun dat hij buiten westen is. Daarop de vader: “Hij heeft het toch zo gewild, hij heeft me uitgedaagd!”

Natuurlijk treft het jongetje geen schuld aan dit incident, en natuurlijk is géén kind schuld aan een sexueel misbruik.

Meisjes en jongens fantaseren en verzinnen ook geen sexuele misdrijven. Het is waar dat kinderen veel fantasie hebben. Ze hebben fantasie wat betreft tovenaars, heksen en spoken, maar ze verzinnen geen sexueel misbruik.
Ze zouden eerden een misbruik loochenen om een geliefde persoon te beschermen dan zoiets te verzinnen.

Als een meisje of jongen van een sexueel misdrijf berichten, dan is het zeker, dat ze een sexueel misbuik hebben beleefd.

(Bron: Gegen den sexuellen Missbrauch an Mädchen und Jungen. Ein Ratgeber für Mütter und Väter, uitgegeven door het AJS.)